Billet-Doux I

Standaard

billet-doux-wp

In de stad, 11 november.

De heilige Minas heeft zonder meer een boon voor Heraklion, de stad waar hij patroonheilige van is, want elk jaar opnieuw strooit hij op deze feestdag uitbundig zonnestralen over zijn beschermelingen uit. Wie vandaag niet met beide benen in het gips aan het bed is gekluisterd, is de straat op om de onvermijdelijke parade bij te wonen,  de in het goud gegoten aarts- en andere bisschoppen aan te gapen en elkaar uitgebreid geluk te wensen.

Alle kerkklokken gaan zo wild tekeer, dat ik mijn telefoon nauwelijks hoor rinkelen. Het nummer eindigt op 00, een officiële instantie dus. Vreemd toch dat daar uitgerekend vandaag iemand aan het werk is. De man aan de lijn spreekt mij onmiddellijk in het Engels aan, wat nog uitzonderlijker is.

Good morning Madam. Bent u Mevrouw Deurmat, eigenaar van de wagen met nummerplaat zo en zo?”

Er stormen wilde gedachten door mijn hoofd. Voor zover ik weet, staat mijn wagen netjes (is exceptioneel) in de straat geparkeerd, is het vehikel vorig jaar gekeurd en is het verzekerd (nog zeldzamer). Het blijkt een man van het plaatselijk autokeuringsstation te zijn.

Mag ik u eraan herinneren dat de CO2-uitstoot van uw wagen voor 18 november dient getest te worden?”

Paf sta ik. Het was me ontgaan.

Nog paffer sta ik als ik bedenk dat, in een land waar zowat alles in het honderd loopt, er zo’n engel zweeft die zijn vrije dag opoffert om vergeetachtige fossielen aan hun plichten te herinneren.

Sintminasnogaantoe, ik heb zonet een fikse boete vermeden, how cool is that?