A Glimpse Of The Hamlet

Standaard

 

   dd-collage2512_1

In tegenstelling tot de stad, waar wij als vrolijke vrijbuiters wel elke dag iets nieuws weten te ontdekken, behoort een wandeling door het dorp niet tot onze vaste gewoontes. Tijd voor verandering, dacht ik, terwijl ik me in belachelijk veel warme laagjes hulde en op stap ging. Het is beanstigend stil, bar koud en regenachtig als ik het hekken achter mij dichtsla. Geen kerkklokken, geen luid keuvelende halfdove buurvrouwtjes, nog geen blaffende honden. Naarmate ik verder stap, richting de Agia Paraskevi grot, word ik omzwermd door hevig kabaal makende zwerfhonden, op zoek naar eten en een strelende hand. De grot ligt er verlaten en bijna verwaarloosd bij, spookachtig donker en rillerig snakkend naar het bruisende leven waarmee de toeristen zijn eeuwenoude krochten opwarmen.

ddcollage2512

Het valt me op hoe troosteloos het dorp veranderd is, hoe tergend de leegloop is. Vele oudjes zijn ons in het oneindige voorgegaan, anderen hebben have en goed achtergelaten, op zoek naar gunstigere levensomstandigheden, behoeftige oma’s en opa’s zijn bij hun kinderen in andere dorpen ingetrokken. De kerststal, waar eens de kleine Maria parmantig poseerde, is al jaren verdwenen. Ook de vele kinderen, die op Kerstdag steevast aan de deur kwamen zingen voor snoep en wat centen, zijn dit jaar weggebleven. Wij hebben de chocolaatjes dan maar aan de oudjes in de straat uitgedeeld en moesten die willens nillens samen met hen oppeuzelen bij een dampende kop koffie en een fles vurige raki.

ddcollage2512_2

Daar waar eens het ganse dorp schitterde onder veelkleurige lampjes, vaandeltjes en ballonnen, en de oude muren kreunden onder de zware ornamenten, is ook dit feestelijk tintje uit het straatbeeld verdwenen. Wij hebben als enigen nog een poging tot gemaakte vrolijkheid ondernomen. En het ook als enigen gezien, want de winter slaat zo ongenadig en bruusk toe, dat vrijwel niemand zich buiten de deur waagt, angstig vrezend dat sneeuw hen misschien wel van de buitenwereld zou kunnen afsluiten.

img_6624

Op de terugweg valt een regenboog me bijna in de schoot, net iets te ver nog om de pot met goud op te gaan graven. Maar dat de goden het ondanks alles goed met ons voorhebben, daar ben ik nu al wat geruster op.

herinnering

Bij het uitzwaaien van dit jaar, zie ik bij mijn lezers zoveel herinneringen de revue passeren, talloze momenten van uitbundige vreugde of intens verdriet. Dit zijn de momenten waarop ik me diep met jullie allen verbonden voel. En dit in 2017, met een open blik en hart, verder hoop te doen. Zelf kijk ik niet terug op het wel en wee van het afgelopen jaar, want voor mij, anderhalf jaar na mijn borstkankerdiagnose,  was en is niets zo belangrijk als leven. En vandaag nog deze woorden te kunnen zeggen, ik lééf! Zoveel genade wens ik ieder van u en uw geliefden toe.

 

 

38 gedachtes over “A Glimpse Of The Hamlet

  1. Soms ontstaan er ook weer mooie initiatieven voor dorpjes die leeglopen. http://meerspanje.nl/samenleving/30615/een-nieuw-leven-in-een-spookdorp/
    Zoals de Engelse Paul Sluiter die een piepklein dorp kocht en redde. In Spanje is er een website (pueblosabandonados) Is er al zoiets in Griekenland? Héé, volgens mij ken ik iemand die dit uitstekend zou kunnen doen. Leve het leven!
    Leef en schrijf.
    Beleef en blijf.
    Hartelijke groet, Juffie

  2. mirjam1965

    Het is helaas treurig hoe alles nu vergaat in Griekenland, de goede zijn altijd de dupe van de slechten….ik wens je alles goeds in 2017. Ik blijf in ieder geval met plezier je blogs lezen!

  3. Dat is nog eens een bijzondere grot. En maar op een half uurtje lopen!
    De leegloop van dorpen maakt me altijd treurig. Daarentegen fleuren je mooie foto’s me op.
    Je geeft een prachtige impressie van het dorp en overpeinzing van het afgelopen jaar. We zouden vaker moeten beseffen dat we léven dan alleen maar achter onze verplichtingen aanrennen…
    Fijne jaarwisseling en voor in 2017 wens ik je toe wat jij jezelf (en je dierbaren) toewenst. En houd je aan het leven vast!
    Lieve groet.

  4. Het is zoals het Nederlandse Zeeland; dat loopt naar verluidt ook leeg. Ouderen willen dichter bij hun kinderen/familie wonen, en die wonen allemaal in drukbevolkte dorpen/steden. Deze week wijdde De Standaard er nog een artikel aan.

    Wat voorbij is, interesseert me maar matig. Hetzelfde geldt voor wat 2017 brengen zal. Ik wil gewoon dag per dag stilstaan bij de dingen en genieten van de nu-momenten. (Liefst nog zoveel dagen als mogelijk, dat dan weer wel. 😉 )
    Ik wens je een fijne jaarovergang in goed gezelschap en zonder sneeuw!

  5. Leven ! Ik sluit me er bij aan. Laat 2017 maar komen. Achteruit kijken doe ik dit jaar ook niet. Zelfs vooruit kijken niet wat mijn blog betreft. Vond het alvast fijn je virtueel te leren kennen. Ook wel jammer dat die dorpjes leeglopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s