Late Night Blues

Standaard

policecar

De nacht was al diep ingevallen toen wij, na een gezellig etentje met vrienden, in de wagen stapten. Boss aan het stuur, de man heeft al lang geen vertrouwen meer in mijn rijkunsten. De weg naar het dorp is door werkzaamheden afgesloten, wij moeten om langs een onverlicht slingerbaantje in de heuvels. Ik hou van deze omweg, die ik liefkozend mijn “Romantische Straße” noem. Bij klaarlichte dag is het uitzicht er schitterend, het dorp in de diepte, je hoofd bijna in de wolken, de diepe rust van een eenzame weg, enkel omgeven door lange rijen ruisende olijfbomen.

Bij het zien van blauwe zwaailichten in de verte gaan wij even rechtop zitten. Staat daar zowaar politie in dit helledonkere niemandsland? Boss sist tussen zijn tanden.

Stay in the car“.

Why?”

You’re pissed.

Ik ben diep verontwaardigd en klap dicht. Hoewel ik het nodige vocht tot mij heb genomen – hydrateren is een noodzaak voor oldtimers als ik –  en de raki trouwens stellig met water was aangelengd, voel ik mij zo fris als een zijdehoentje met volle wimpers en weet ik precies wie, wat, waar, waarom, wanneer en hoe.

De jonge agent stapt op ons toe, ik ben zwaar onder de indruk van de enorme revolver die onder de riem op zijn buik hangt, wetende hoe graag Kretenzers met wapens zwaaien als het hen even tegenzit. Hij daarentegen is niet in het minst gehinderd door het feit dat geen van ons beiden zijn autogordel om heeft.

Good evening, Sir. Are you tourists?”

No Sir, we live here“.

You live here? In winter too?!?” Het gaat er bij Grieken moeilijk in, dat je het in je hoofd kan halen hier op vrijwillige basis te overwinteren.

Op zijn vraag duik ik in het handschoenenvak om het autodocumentenmapje boven te halen. Hierzo, het inschrijvingsbewijs. En hier het keuringsbewijs. Verder nog iets?

Your driver’s license, please“.

Boss rukt het mapje uit mijn handen, woelt als een bezetene in elk vakje, hoewel hij zeker weet dat zijn rijbewijs er NIET in steekt.

I’m afraid I can’t find it, Sir“. Flauw glimlachje rond de mondhoeken van de agent. Hij probeert verder.

Car insurance?” Boss friemelt opnieuw, peu nerveux nu. Het betalingsbewijs van de verzekering zit niet in het mapje. Geen erg hoor, de agent haalt lachend, bijna samenzweerderig, zijn schouders op en zal even gauw een en ander op zijn boordcomputer checken.

Als hij terugkeert, is zijn opluchting welhaast groter dan de onze. Inmiddels is de andere agent er ook komen bij staan en kwekken die drie er vrolijk op los, amicale Boss het luidst. Ik vrees dat hij hun zo meteen gaat vragen om vriendjes te worden op Facebook.

De volgende ochtend, terwijl ik nog steeds boos volhard in mijn “silent treatment“, hoor ik Boss  in zijn office driftig allerlei laden opentrekken en weer sluiten. Triomfantelijk haalt hij uiteindelijk zijn rijbewijs boven.

Het is net een maand geleden VERVALLEN.

25 gedachtes over “Late Night Blues

  1. Wat een leuk verhaal Darling! Schitterend! Ik dacht dat je geld in de papieren moest stoppen als je gedronken had!😆hoe is de temperatuur daar nu? Ik zoek nog een leuke bestemming voor januari😊

  2. Lang leve de bureaucratie in NL dat je voor alles wat dreigt af te lopen: paspoort, ID en rijbewijs een schrijven krijgt zodat je tegen forse betaling, zal die herinneringsbrief vast in mee verekend zijn – een nieuwe krijgt. Hoe heeft Boss de nieuwe geregeld? Via de ambassade ?

      • Handig dat het online kan! Hier Circuleerde een poosje terug een bericht van een jong stel die op rondreis waren door de USA en daar bestolen waren van alle papieren incluis rijbewijs. Bleek dat de beste man het nieuwe rijbewijs zelf moest ophalen in NL, dus speciaal daarvoor in het vliegtuig moest. Nooit eerder heb ik zo’n vreselijk staaltje absurde bureaucratie gezien als met dit voorbeeld. Wij hebben hier last van regeltjes en regeltjes, bah!

  3. Kakel

    Hahaha! Een silent treatment (terecht, huh, wat denkt-ie wel niet?) en dan zijn verlopen rijbewijs vinden. Was Boss Boos? Ik heb zitten hikken van de lach.
    Ik had verwacht dat Boss in het pijpje moest blazen, dus daar zijn jullie ook goed mee weg gekomen(-:

  4. Echt, ik zit hier nu al heel de tijd te denken… wie hangt nu een pistool op zijn buik ? Trekt dat sneller ? Je zag dat wel eens in cowboyfilms, maar ook toen vond ik het idee belachelijk.

  5. Ik wist geeneens dat een rijbewijs kan vervallen. Na dertig jaar is het mijne nog steeds hetzelfde, foto van mijn twintigjarige ik incluis.
    Ruisende olijfbomen: ’t is eens iets anders dan het wiegen der kale takken in België. 😀

  6. Heerlijk hoe je ook hier weer een avontuur van weet te maken … ik had er bij willen zijn 🙂 Maar ja, jullie waren er zelf niet eens bij (als Belgische Babette deze Hollandse uitdrukking nou maar kent… 😦 ), zo coulant is dus de politie op Kreta.

  7. Anoniem

    je hebt ze toch in het Grieks begroet zeker? Een καλησπέρα, καληνύχτα lost toch vele mankementen op , vooral opgefleurd met ένα φαρδύ χαμόγελο ?????

  8. En nu vraag ik me af: wat stonden ze daar eigenlijk te doen? Algemene controle?
    Moet hij nu zijn rijbewijs nog gaan brengen of zo, of is alles toegedekt met de mantel der Kretensische liefde? 😉

    • Echt geen flauw idee, in die uithoek zien wij slechts uitzonderlijk eens een politiepatrouille. Op zoek naar schapendieven? Drugstrafikanten? Dat rijbewijs was niet meer nodig, ik denk dat zij ons bijzonder aardig vonden 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s