Stilte

Standaard

008

Het is zo onwaarschijnlijk stil in het dorp, dat ik het regelmatig getik van haar wandelstok op de straatstenen al vanop afstand kan horen.
Het is zondag. Er kraait geen haan, er blaft geen hond, er fluit geen vogel.
Ook de kerkklokken luiden niet, want de dienst heeft vandaag in een hogergelegen bergdorp plaats.
Zo vroeg op de ochtend keert mijn oude buurvrouwtje reeds weer van haar dagelijkse wandeling naar haar boomgaard, in gedachten verzonken, haar gezicht verborgen voor de ontwakende zon.
Zonder een zucht is voor haar het jaar in een ander gegleden, zij weet niet precies meer hoe oud zij nu is. Zij leeft op het tempo van haar bescheiden oogst.
Veilig vergeten in de schaduw van de wereld. Geruisloos gelukkig.

31 gedachtes over “Stilte

    • Nar, ik begin er na al die jaren sterk in te geloven dat het geheim van mijn oude besjes schuilt in hun respect voor, verbondenheid met en overgave aan de natuur. En het aanvaarden van hun leven, zelfs als het stilvalt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s