I’m alive!

Standaard

poorme

Voor de armlastige Belgische Staat moet het perspectief, dat zij mijn karig pensioentje nog zouden doorbetalen terwijl mijn ingewanden al druk aan het fermenteren zijn en de piesbloemen tussen mijn tenen omhoog krullen, een verschrikking van de hoogste orde zijn.

Al helemaal als die onderdaan zich in rubriek 92bis paragraaf 17 van de burgers-die-het-grondgebied-definitief-hebben-verlaten bevindt en zich vooral verder aan alle rechten en plichten wenst te onttrekken.

Dat is dus buiten de waard gerekend. Om nog boter bij de vis te krijgen, moet en zal je om de zes maanden bewijzen, aan de hand van het daartoe geëigende formulier, de facto en de visu, dat je nog leeft. Het zal dus niet volstaan, een mailtje naar de financiën-ambtenaar te sturen in de trant van “Ha, die Michel, hoe gààt het nog met je, ouwe jongen? Ik leef nog, hoor, volgende keer meer geluk!”   

Michel antwoordt nooit. Hij is einde loopbaan en niet meer om de tuin te leiden. Bovendien staat hem nog levendig het vermanende vingertje van zijn chef de bureau voor de geest, dat corruptie steeds om de hoek loert en “dat mens woont wel in Griekenland hé, Michel, wink wink”.

Het formulier dient door een officiële instantie ondertekend te worden. Waarbij bedoeld wordt, dat je het best een official uitzoekt die minstens zeven stempels op een rij op zijn desk heeft staan. De politie bijvoorbeeld. Daar stap ik dus niet meer binnen, sinds ik de vettige Kostas, de enige agent die twee woorden Engels kan lezen, noch op maandag, dinsdag en woensdag aan zijn bureau kon vinden. Op donderdag was hij net gaan eten en op vrijdag had hij geen tijd.

De gemeente dan, waar je aan de hand van je paspoort en je handtekening geïdentificeerd wordt en vakkundig beschouwd als in duidelijk levende toestand verschijnend voor de ambtenaar. Vier stempels, een krabbel, en tot over zes maanden dan maar weer.

Ik stuur de ouwe jongen steeds een berichtje dat mijn levensbewijs eraan komt met vermelding van het codenummer van de brief. En zie, ditmaal heeft de Michel van zich laten horen, zij het dan op automatisch gegenereerde wijze.

“Ik ben afwezig van Ma 29-7-2013 tot Di 30-7-2014. Ik ga met pensioen”.  

Hij is wellicht niet naar Griekenland uitgeweken.

28 gedachtes over “I’m alive!

  1. gssie

    Hij heeft een sabbatical genomen, dat is ’t hem, waarschijnlijk doodop van alle levenstekenen die hij moet doorgeven. Vervangers waren zeker niet te vinden?

  2. Plato

    Ik wist niet dat die Belgische ambtenaren nog zoveel plichtsbesef hadden. Ik dacht ze altijd, met een dossier in de arm, slapend op een van de trappen van een enorm oud gebouw aan te treffen, mompelend dat formulier B12 sub 3 bijna op is en opnieuw moet worden besteld. Maar nee, ze doen er weliswaar een vol jaar over om met pensioen te gaan maar ondertussen stellen ze dodelijke vragen. Of Doormat maar even wil tekenen en doen stempelen. Doormat, u kunt trots zijn op uw landgenoten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s