Het Rampgebied

Standaard

Afbeelding

“Who is this?”
vraagt de loketbediende van Hellenic Post
terwijl zijn vinger op mijn naam en adres
op de aangetekende omslag wijst die hij net
tussen ons heeft geschoven.

Ik zie meteen dat “Ambassade de Belgique” zich
op de begroting 2012
een nieuwe stempel heeft veroorloofd en nu
elke blijde mare namens “Belgian Embassy” verstuurt.

“I am, Sir”.
“Passport?”

Let wel, ik heb de man op charmante wijze wel
degelijk in het Grieks begroet. Drie maal zelfs.
Een goede dag, een goede eerste dag van de week
en een goede eerste dag van de maand.
Ik weet namelijk dat je loketbedienden wereldwijd
het best met de nodige égards behandelt.

Hij stoort er zich duidelijk niet aan.

Belgian Embassy heeft nu vastgesteld dat mijn handtekening
zich na drie eerdere pogingen binnen de grenzen
van het daartoe bestemde vak bevindt
en stuurt mij dus mijn nieuwe identiteitskaart toe.
Met als land van verblijf : Greece.

Niet onbelangrijk en een hele geruststelling in geval van
aardbevingen, overstromingen, orkaanpassages, instortingen,
modderstromen, tsunamis, explosies, vulkaanerupties,
meteoorinslagen en andere calamiteiten.

Nu wéten zij tenminste in welk rampgebied zij mij moeten
localiseren – en als het even kan ook terugvinden –
en derhalve mijn finaal wanhopige familieleden geruststellen.

Alleen, het opgegeven adres is slechts een postbusadres,
een noodzakelijk kwaad omdat je straat geen naam heeft,
je huis geen nummer en je deur geen bel.

Wie dus ook maar iets opvangt over wonderbaarlijke    
overlevenden op een heuvel buiten Heraklion,
gelieve de Belgian Embassy in Athene te verwittigen.
Veel kans dat ik ertussen lig.

5 gedachtes over “Het Rampgebied

  1. Ik sta wel even te kijken dat er geen straat namen zijn, nog huisnummers dan heeft een TomTom er ook geen zin !

    Maar zo zie je maar dat feitelijk het systeem toch zijn werk doet, uit eindelijk heb je toch dat ontvangen bij je postbus en vreemde vogels kunnen je niet vinden, heeft zo zijn voor en nadeel😉

    Maar in het geval van een ramp moet ik er niet aan denken, toch zou het dan iets uit maken ? Volgens mij als je ergens onder bedolven ligt wordt je naambordje niet naast je neer gelegd laat staan je huisnummer.

    Laten we maar van het positieve uitgaan dat zoiets hopelijk niet zal gebeuren en anders altijd een smartphone opzak met gps.

    Ik vind wel dat je het verhaal grappig hebt verpakt🙂

    • Ik woon in een leeggelopen klein dorpje van hooguit 50 goede zielen, Laura, de meesten 80plussers, de oudste 102. Dagelijks strompelt iedereen eens bij iedereen langs, er bestaat geen betere sociale controle😉

      • Dat geloof ik graag Babette, dat de hartelijkheid in zo’n dorpje en vooral oudere inwoners intensiever is en inderdaad socialer als in Nederland, geniet maar lekker in je ”warme nest” van lieve zielen😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s