Be My Guest!

Standaard

be_my_guest

Zo kan ik mijn visite vandaag
niet onder de ogen komen.
Hem toch niet.

Ik had naar de kapper moeten gaan.

Zie mij hier staan.
Net nu.
Dit komt nooit goed.
Had ik mijn haar maar niet
zelf moeten wassen.

Hij zal het maar niks vinden.
Ik wil het einde voor hem zijn
en dit is zelfs geen goed begin.

Als je ten prooi aan dehydratatie
mijn koelkast opentrekt
voor een frisse pint
en je ziet op de diepgekoelde flesjes
mijn haardroger liggen,
dan kan ik daar maar één reden
voor verzinnen.
Het kreng heeft het middenin
en wel in het heetst van de strijd
opgegeven
en is tijdelijk aan afkoeling toe.

Een beetje probleemoplossend
moet een mens hier wel zijn.

Want. Er kan al eens een dag of zelfs twee
geen water zijn.
Denk je dat eens in.
Geen bakje verse koffie als je in
je niemendal nog half slapend met
die lege kan in je handen staat.
En je die niemendal
dus ook niet onder de douche zal
wakker krijgen.
En wat je zo nodig moet achterlaten,
ook niet doorgespoeld zal krijgen.
En de zwabber die je vandaag eens vlug
door je kot zou halen,
in de hoek blijft staan.
En je dat frivole jurkje, dat je voor
je bijzondere gast eens vlug op de hand
zou wassen, niet aan kunt trekken.
En hij zal zien dat je afwas van
gisterenavond er nog staat.
En je de patatjes met prei voor
vanavond wel kan vergeten.
En je bloemen zullen verpieteren,
je meloenen verschrompelen en je
nieuwe tomaatjes uitdrogen.

Puur suïcidaal ben je
als je geen halve container
flessenwater in je kasten hebt staan.

Want. Er kan al eens een dag of zelfs twee
geen stroom zijn.
Denk je dat eens in.
Je hebt je verslapen,
net die éne dag van de overige
driehonderdvierenzestig
dat het absoluut niet mocht.
En je kan niet verwittigen,
want je vergat gisterenavond
je mobieltje op te laden.
En in het donker heb je je
teen-met-likdoorn tegen je
beddenpoot geknald.
En je mag het bakje verse koffie
waar je nu ècht aan toe bent,
wel vergeten.
En veel troost kan ook Radio2
je niet bieden.
En de plas die zich onder je
koelkast vormt mag je opdweilen.
En al wat tot later genot in
je diepvriezer ligt opgeslagen
in de vuilniszak kieperen.
En je dus in het zweet werken,
want ook de airco doet het niet.
En de Indonesische rijsttafel
waar je vanavond wou van genieten
op je buik schrijven.
En al helemaal niet naar je
thuisfront mailen dat het zo
lekker met je gaat.
En “Blokken” hoef je ook al niet
te volgen terwijl je dat pikante
jurkje strijkt.

Puur suïcidaal ben je,
als je geen bananendoos kaarsen in je huis
en geen barbecue in je tuin hebt staan.

Want. Er kan al eens een aardschok zijn.
Denk je dat eens in.
Je loopt nu wel een grote kans
én zonder water én zonder stroom te zitten.

Maar ik wou het over mijn visite hebben.

8 gedachtes over “Be My Guest!

  1. Deurmat, je trekt er toch te zwaar aan hoor. Het zal wel met een glimlach zijn, maar toch…..

    Als je nou die haardroger uit de koelkast haalt en je stopt je pruik er in: dan bevriest ie en dan kun je je haar in allerlei vormen wringen. Door een ringetje, mevrouw….

  2. Laat mij even je gast zijn Babette. Allereerst: expat zijn lijkt me niet eenvoudig. Vooral niet als je haar op je hoofd hebt.

    Na de empathie volgt nu de bemoediging: Ik heb je hoofd bestudeerd en het valt allemaal, ongeacht je haardracht, reuze mee.

    Gr. Henk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s