I will sing for you now

Standaard

“Laten we zolang mogelijk zingen onderweg,
de weg wordt er minder eentonig door” (Vergilius).

Op de terugweg van Heraklion naar Sitia,
ter hoogte van het dorp Skopi,
ligt een oude man naast de baan, zijn hoofd op een
goedgevulde groot formaat boodschappentas.
Je denkt meteen, daar is iets gebeurd.
Hoewel, er gebeurt nooit iets in Skopi.

Het dorpje heeft een wat kwalijke reputatie,
de inwoners worden smalend “de Schotten” genoemd.
Daar moeten zich van oudsher
zuinige krenterigaards op een hoopje
gegooid en vermenigvuldigd hebben,
heb ik begrepen.

Voor ik goed en wel op mijn rem ga staan,
veert de man recht en rukt het portier open.
“Sitia?” vraagt hij onvast.
Overbodige vraag, verder dan Sitia
leidt deze weg dus niet.

Het duurt wel even voor ik de entertainment- en
voedselpakketten, die ik op zo’n trip steevast
naast me heb liggen, op de achterbank heb gekeild.

Hij neemt plaats, een wolk van ongewassen
onfrisheid en rakidampen slaat in mijn gezicht.

Ik draai mijn raampje nu volledig open
en vertrouw verder op de goede werking
van de Ocean Breeze Car ontgeurder.

“Souedia? Ollandia?” vraagt hij.
Steeds hetzelfde liedje.
Alsof er in Velgio geen blonde
vrouwspersonen rondlopen.

Hij voelt zich duidelijk op z’n gemak,
meer dan ik althans.
Kijkt naar de achterbank en vraagt
of ik die appel vandaag nog wou opeten.

Neemt een paar flinke happen, kijkt nog eens achterom.
“Do you like music?”
“Of course I do”, antwoord ik naar waarheid,
moeilijk er onderuit te komen met de vele cd’s
op de achterbank.

“I’m a singer.”
Opgezwollen fierheid. Onverholen lach in zijn ogen.
Verwacht mijn ongeveinsde verrassing.

“Oh, are you?”

Het startsein is gegeven. Geen houden aan.
Plaatsen, data, gelegenheden.
Heimwee en vergane glorie.

De appel is op, hij veegt zijn mond aan zijn mouw af.
“My name is Ignatios. I will sing for you now.”

Tot ik Ignatios in het centrum van de stad uit de wagen laat,

Afbeelding

heeft hij ononderbroken gezongen.
Soms krakerig, soms neuriënd omdat hij zich
de woorden niet meer kon herinneren.
Maar met een blijheid en een overgave
die me toch wat onthutst achterlaat.

“At Christmas, or when you have company,
I will come to your house and sing for you,
call me!” voegt hij er tot afscheid nog aan toe.

Ik heb zijn telefoonnummer niet gevraagd.

6 gedachtes over “I will sing for you now

  1. Op Kreta kan, wat elders onvoorstelbaar is, daarom aard ik ook hier😉
    En Plato, in al je wijsheid, had je wel al door dat de boss op dat moment slechts een schim aan mijn einder was🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s