Hoe breng je slecht nieuws op 31 december?

Standaard

Feiten : je hebt net de flank van je wagen tegen een geparkeerde verroeste truck aangeschuurd.

Je bent niet gestopt, want je leeft op Kreta en daar stop je niet zolang het bloed niet van je motordeksel druipt.

Het ziet er niet lief uit. Dit is wel het aardigste understatement dat ik kan
bedenken als ik, vijf mijl verder, besluit de schade toch even op te meten.

Ik moet mijn stijgende ergernis kwijt. Het overvolle bankkantoor, waar de
Grieken, die nog niet van ontbering zijn gestorven, uiterlijk vandaag hun
autotaks moeten betalen, lijkt mij de meest aangewezen ventileringsplaats.
“Of mijn nieuwe bankkaart reeds is aangekomen?” vraag ik de bleke
bediende, die mij vorige week verzekerde dat de kaart er over drie weken
zal zijn. ?!£#%!§$#S@Fck! Oef, mijn bloeddruk daalt zienderogen.

Eens buiten en een beetje confuus, besef ik dat the worst is yet to come.
Ik moet Boss bellen.
Hem zo terloops mogelijk even mededelen dat mijn dagplannen wegens
deze onvoorziene en vooral ongewenste omstandigheden zijn gewijzigd.
Een afgemeten bericht in een drukke, lawaaierige straat lijkt mij het beste.
Het treft, bankkantoren liggen wel eens vaker in drukke, lawaaierige
straten. Niet huilen, vooral niet, hier kom je enkel mee weg in je
wittebroodsweken. Overdrijven, hem zeggen dat de hele passagierskant
nu aan die fokking truck hangt. Schuld bekennen, niet té nadrukkelijk.
Gevoel manipuleren, “maar ik ben oké, hoor!”.

Ik bel. De boodschap moet vooral nauwelijks verstaanbaar overkomen,
dus ik peuter al pratend in mijn neus, niet helemaal ladylike in een
drukke straat, toegegeven, maar what the hell.
Mijn vis braadt. Boss verstaat maar de helft van het verhaal en wijt dit
aan de slechte telefoonverbindingen op het eiland.
Ik heb trouwens ook al tweemaal totaal overbodig “Wablief?” gebruld, de
ervaring heeft mij geleerd dat hij het daarna voor bekeken houdt.
“Of ik nu maar onmiddellijk naar huis kom, want ik klink erg overstuur”,
dringt hij aan.

Ik parkeer de gehavende vehikelkant pal naast een muur, er kan zelfs geen
kat meer langs. Bovendien wil ik koste wat kost voor mijn nieuwsgierige
buren mijn waardigheid behouden.

Als Boss zich met alle geweld de visu van het onheil wil vergewissen,
sputter ik pro forma nog wat tegen.
“Maar dat valt nog mee”, zegt hij na een blik op de meterlange krassen.

Ik heb wijselijk mijn mond gehouden.
   

4 gedachtes over “Hoe breng je slecht nieuws op 31 december?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s